رمضان نوشت

بانک دی آزمون استخدامی رو قبول شدم الان دارم کلاسهای آموزشیش. خدا رو شکر به هوای ماه رمضون کلاسها تا 2 بیشتر نیست و بعد هم برمیگردیم خونه. ولی هر روز که بیشتر میگذره همش یه سوال میاد تو مغزم: دوست اصن تو بانک کار کنی؟؟؟

می دونم الان میگین بدبخت خیلی ها ارزوشونه تو بانک قبول شن. ولی باور کنید با این جواب ، سوال ذهنی من برطرف نمیشه...

از طرفی دوست دارم زبانم رو هم ادامه بدم. خیلی براش زحمت کشیدمم و الان در حد تدریس بلدمش. یه جور علاقه و دلخوشیه..نمی تونم ازش بگذرم

/ 4 نظر / 6 بازدید
مهران

دوس نداری بری بانک......[نگران]

ف

خب اگه بخوای توو زندگی شخصی (مخصوصا بعداز ازدواج) استقلال مالی داشته باشی باید ازالان بری سرکار. شرایطی که تووش زندگی میکنیم جوریه که نمیتونیم توقع داشته باشیم همون اول ِ کار شغل ِ دلخواهمون رو به دست بیاریم.(حتی برای بعضیا تا آخر ِ کار!) راه سوم اینه که هم به شغل غیردلخواهمون برسیم و پول دربیاریم، هم دنبال ِ علائقمون بریم.

ف

تدریس توو کلاس زبان، بیشتر یه بیگاری هست تاکار!(تهران رو نمیدونم ولی اینجا ساعتی هزارتومن!!)زحمتایی هم که توو خونه میکشی و سئوال طرح میکنی و برگه تصحیح میکنی، جزء ساعتای کاری حساب نمیشه(هزارتومن برای کسیکه لیسانس ِ انگلیسی داره! بقیه رو نمیدونم!). تازه اگه مجبورت نکنن برای گذراندن دوره های تدریس، پول بدی و بعدازتموم شدن دوره ها بازهم پول بدی تا ازت آزمون و مصاحبه بگیرند و بعد شاید قبولت کنند و شاید نه!

ف

آها تدریس خصوصی!(منم مدرسه رو نگفتما! توو آموزشگاه جلسه ای هزارتومن!! کلاسهای غیرخصوصی) واسه تدریس آیلتس و تافل فکرکنم زیر فوق لیسانس انگلیسی قبول نمیکنند. ولی میتونی همزمان که توو بانک کار میکنی تدریس خصوصی (انگلیسی مدرسه) هم بکنی.